Pojazdy rozpędza się do określonej prędkości i sprawdza się sile wskazywaną przez dynamometr. Powierzchnię czołową pojazdu badanego oblicza się planimetrując rysunek jego poprzecznego obrysu lub jego powierzchni czołowej. Współczynnik oporu powietrza oblicza się z zależności: cx 207 (Pp — Pt)/F • V, gdzie: Pp — siła uciągu (na haku) [kG], Pt — siła oporów toczenia [kGl, V — prędkość pojazdu [km/godz] oraz F — powierzchnia czołowa. Wyznaczanie skuteczności hamowania. Opóźnienie oraz drogę hamowania przeważnie mierzy się kilkakrotnie, od kilku różnych prędkości początkowych i przy kilku różnych naciskach na pedał hamulca. Pojazd rozpędza się, wyłącza się sprzęgło i w chwili, w której prędkość samochodu zmaleje do założonej początkowej szybkości jazdy, wciska się odpowiednio pedał hamulca. Wymagany stały nacisk na pedał hamulca wywiera sie przy użyciu dynamometru albo ogranicza się nacisk stopy kierowcy za pomocą ogranicznika nacisku. Podczas kolejnych prób mierzy sie długości drogi i okresy czasu hamowania, a niekiedy również i maksymalne opóźnienia (za pomocą przyspieszeniomierza). Najłatwiej i najdokładniej ocenia sie przebieg hamowania samochodu na podstawie wykresu chwilowych opóźnień, kreślonego samoczynnie przez opóźnieniomierz rejestrujący. Wyznaczanie uciągu. Siły uciągu na haku ciągnika lub innego pojazdu przystosowanego do ciągnięcia przyczepy określa sie zwykle na poszczególnych biegach — przez ciągnięcie badanym pojazdem przyczepy dynamometrycznej, będącej ciężkim pojazdem o dającym się regulować oporze uciągu (przez zwiększanie lub zmniejszanie sił hamowania, zawsze jednakowych na wszystkich kołach jezdnych przyczepy dynamometrycznej). Badany samochód obciąża sie coraz większym oporem uciągu, ograniczając w ten sposób jego predkość do szybkości jazdy odpowiadającej maksymalnemu momentowi obrotowemu silnika i określa się chwilową siłę uciągu (odczyt na dynamometrze). [hasła pokrewne: serwis Skoda, Skoda Wrocław, regeneracja turbin, regeneracja przekładni kierowniczych  ]

Comments are closed