Działanie korozyjne przyspiesza i podwyższa zużycie wywołane tarciem między współpracującymi elementami. Wskutek niejednakowego działania korozyjnego na poszczególne składniki struktury powstają małe wgłębienia na powierzchni roboczej elementu, nadając jej wygląd chropowaty. Podczas współpracy części nierówności powstałe wskutek skorodowania są ścierane, co ułatwia dalsze atakowanie powierzchni roboczych przez korozję. Zużycie wskutek korozji gazowej. Proces utleniania zachodzi na roboczych powierzchniach elementów współpracujących ze sobą ruchowo lub spoczynkowo, złączonych przez nitowanie, osadzenie na klinie lub wciskanie. Read more… »

Zużycie cieplno-mechaniczne

Wskutek tarcia mechanicznego, zwłaszcza przy dużej prędkości ruchu i dużych naCiskach jednostkowych, mogą wywiązywać się znaczne ilości cieplne, które powinny swobodnie odpływać do otoczenia. W razie utrudnionego odprowadzania ciepła współpracujące części łatwo sie przegrzewają, co wzmaga ich zużycie, ponieważ w podwyższonych temperaturach zachodzą zmiany w strukturze warstw powierzchniowych części. Polegają one przeważnie na zmniejszaniu sie wytrzymałości i twardości materiału, przy czym powstają warunki sprzyjające zacieraniu. Korozja. Części samochodów często ulegają zużyciu wskutek rozmaitych procesów chemicznych, czyli tzw. Read more… »

Pomiędzy współpracującymi powierzchniami mogą znajdować się rozmaite ciała obce, jak : ziarna pyłu lub piasku, opiłki, cząstki proszku ściernego, twarde produkty spalania (cząstki popiołu) i inne, Twarde ciała obce oddziałując mechanicznie na powierzchnie robocze wzmagają zużycie obu współpracujących elementów. Wówczas bowiem obok ścierania spowodowanego tarciem powierzchnie robocze są dodatkowo zdzierane przez twarde ciała obce. Intensywność zużywania się części zależy od ilości, wielkości i twardości ciał obcych znajdujących sie pomiędzy współpracującymi powierzchniami, od prędkości ruchu względnego tych powierzchni, ich twardości i temperatury. Ciała obce w czynniku smarującym powodują zużycie części bezpośrednio lub pośrednio, zmieniając własności czynnika smarującego. Zużycie wskutek odkształceń plastycznych i płynięcia materiału może być wynikiem zmienności obciążeń w połączeniach ruchowych lub spoczynkowych. Read more… »

Okres pracy użytkowej

Zużycie i luzy narastają powoli, proporcjonalnie do czasu pracy lub przebiegu pojazdu, aż do osiągnięcia maksymalnego dopuszczalnego zużycia (Zmax w punkcie C); przebieg zużycia charakteryzuje kąt a, decydujący 0 okresie przydatności (przebiegu miedzynaprawczym), okres niszczenia części rozpoczyna się po przekroczeniu maksymalnego zużycia dopuszczalnego i charakteryzuje się coraz większą intensywnością zużycia; każda część osiągająca maksymalne zużycie dopuszczalne powinna być wymieniona na nową lub naprawiona; wprawdzie część taka może jeszcze pracować przez pewien okres czasu, lecz z uwagi na nadmierne luzy w połączeniu ruchowym (lub spoczynkowym) zaczyna ona niszczyć części współpracujące przez wybijanie; obok niepożądanych szmerów i stuków sygnalizujących nadmierne zużycie części powstaje wówczas niebezpieczeństwo awaryjnego zniszczenia całego mechanizmu lub zespołu wskutek niedopuszczalnych obciążeń uderzeniowych, Okres pracy użytecznej części zależy Od warunków docierania i eksploatacji oraz od jakości obsługi technicznej; krzywa skrócenie czasu pracy w wyniku nie korzystnych warunków eksploatacji; krzywa Da przedłużenie czasu pracy dzięki korzystnym warunkom eksploatacji). Należy podkreślić, że po każdorazowej rozbiórce i ponownym złożeniu połączenia ruchowego rozpoczyna się znów wzajemne docieranie części. Tego rodzaju wtórne docieranie, przebiegające na ogól w sposób niekontrolowany, przyczynia się do wydatnego skrócenia okresu pracy części. Z tego względu należy unikać niepotrzebnej rozbiórki mechanizmów i zespołów.
Zużycie części silnika. Stan techniczny silnika zależy głównie od stopnia zużycia następujących elementów: gładź cylindrów, tłoki oraz ich pierścienie i sworznie, wał korbowy oraz łożyska główne i korbowe, mechanizm rozrządu (wał rozrządu, zawory oraz ich gniazda i prowadnice, popychacze itd.) oraz elementy napędowe rozrządu i osprzętu. Read more… »

Niedogodność ta traci na znaczeniu gdy chodzi o duże i ciężkie pojazdy, w których hydrostatyczne układy napędowe są niekiedy nawet o wiele lżejsze niż typowe mechaniczne układy napędowe, mechanizmu różnicowego) ; niedogodności tej można zapobiec przez zastosowanie urządzeń do hamowania poszczególnych kół pędnych (niezależnie od innych) lub przez podzielenie układu napędowego na sekcje, z których każda składa się z pompy hydrostatycznej oraz jednego lub więcej silników hydrostatycznych. Wymienione okoliczności sprawiają, że napędy hydrostatyczne spotyka sie obecnie dość rzadko, głównie albo w niewielkich pojazdach użytkowanych na krótkich trasach i często zatrzymujących się (czyli kiedy mechaniczne układy napędowe szczególnie szybko sie zużywają i są najmniej przydatne), albo w dużych pojazdach wieloosiowych, zwłaszcza terenowych. Natomiast w typowych samochodach szosowych, osobowych lub ciężarowych, napędy hydrostatyczne należą do wyjątków. System HYDRO-STABIL. Hydrostatyczny układ napędowy spełnia wszystkie zadania typowego mechanicznego układu napędowego, a ponadto układu kierowniczego i układu hamulcowego. Read more… »

Gdy chodzi o żeliwa, najbardziej odporne na zużycie, lecz zarazem i szczególnie kruche 20 jest tzw. żeliwo białe, którego głównym składnikiem strukturalnym jest cementyt. Dość molibden zwiększają odporność żeliwa na zużycie. Stosunkowo znaczną odporność na zużycie wykazuje również żeliwo modyfikowane i żeliwo ciągliwe. Odporność żeliwa na zużycie zależy ponadto w dużym stopniu od zawartości węgla w stanie wolnym, w postaci grafitu, który wydatnie zmniejsza współczynnik tarcia — zapewniając nawet swego rodzaju właściwości ślizgowe, podobnie jak smar. Read more… »

Przez gładkość obróbki (mikrogeometrie) powierzchni należy rozumieć układ nierówności w obszarze I mm2. Im gładsza jest powierzchnia elementu tym powolniejsze jest jego zużycie, ponieważ tym lepiej przywiera czynnik smarujący do roboczej powierzchni. Najtrwalsze są części odzwierciadlano gładkich powierzchniach roboczych, otrzymywanych przez nowoczesne dość kosztowne sposoby obróbki, jak; gładzenie (honowanie), dogładzanie (superfinish), wiórkowanie, docieranie (lapping). Dzięki wysokiej gładkości powierzchni części zapewnia się dużą ich wytrzymałość zmęczeniową, znaczną odporność na korozję oraz trwałość połączeń spoczynkowych. Wymagana gładkość powierzchni roboczych dobiera sie odpowiednio do warunków ich współpracy, Wysoka gładkość silnie dociskanych powierzchni roboczych nie przyczynia się do zmniejszenia ich zużycia, jeżeli smar nie utrzymuje się pomiędzy nimi i ulega wyciskaniu. Read more… »

lm wolniej postępuje zużycie części i zespołów tym większa jest trwałość pojazdu samochodowego i tym dłuższe mogą byt przebiegi międzynaprawcze. Ponieważ o długości przebiegów międzynaprawczych decyduje oczywiście zużycie najmniej trwałych części, nadawanie innym elementom zbyt dużej trwałości, a zwłaszcza nie będącej wielokrotnością przebiegu międzynaprawczego mija się z celem i jest ekonomicznie nieuzasadnione. Intensywność zużycia (lub prędkość zużywania się elementu) jest to stosunek zużycia do czasu pracy lub do drogi przebyłej przez pojazd. Wielkość zużycia określa się jako zmianę wymiarów liniowych elementu lub jako ubytek jego ciężaru. Intensywność zużywania się części można określić z zależności: — ze względu na zmianę wymiarów — Z/t [mm/h] ; iws = ZIS [mm/km], — ze względu na ubytek ciężaru: ict G/t [G/h]; — [G/km], gdzie: i — wskaźnik inłensywności zużywania się elementu, Z — zmiana jego wymiarów [mm], (i — ubytek ciężaru IG], t — czas pracy elementu [godz] oraz S — przebieg pojazdów [km]. Read more… »

Gładź cylindrów

Gładź cylindrów — jest szczególnie obciążona i narażona na zużycie mechaniczne (ścieranie) oraz chemiczne (korozja). Wskutek zużycia gładzi powiększa gie średnica cylindra oraz zmienia jego kształt geometryczny. Gładź cylindra zużywa się nierównomiernie. W kierunku podłużnym zatraca ona swój pierwotny kształt cylindryczny i nabiera stożkowatości, a w płaszczyźnie prostopadłej do osi cylindra staje się owalna. Zużycie gładzi cylindra jest najintensywniejsze w miejscach, gdzie pierścienie tłokowe (zwłaszcza pierwszy) zmieniaja kierunek ruchu na przeciwny. Read more… »

Cyjanowanie i azotowanie

Vyjanowanie – wzbogacanie w węgiel i wytwarzanie związków azotu w powierzchniowej warstwie części stalowej lub żeliwnej (w kąpielach solnych). Azotowanie – wytwarzanie związków azotu w powierzchniowej warstwie Części stalowej lub żeliwnej (przez wygrzewanie w atmosferze azotu). Przez azotowanie i cyjanowanie uzyskuje sie szczególnie duże twardości powierzchniowe, np. czopów walów korbowych, gładzi tulei cylindrów, krzywek walów rozrządu itp. Czystość materiału. Read more… »