Widoczność z wnętrza samochodu

Widoczność z wnętrza samochodu wyznacza sie z miejsca kierowcy lub miejsc zajmowanych przez poszczególnych pasażerów, w ciemnym pomieszczeniu. W miejscu oczu kierowcy lub pasażera umieszcza sie niewielką żarówkę, której światło padając na ekrany, ściany lub posadzkę wskazuje od razu rozmieszczenie obszarów widocznych i stref niewidocznych. Warunki pomiarów mają istotny wpływ na wyniki wszelkiego rodzaju badań i prób drogowych. Porównywalne są jedynie rezultaty pomiarów wykonywanych w identycznych warunkach, zarówno gdy chodzi o trasę, jak i o badany pojazd. Z tego względu wszystkie badania i próby drogowe powinny być wykonywane w dokładnie i jednoznacznie określonych warunkach, z reguły ustalonych odpowiednimi normami. Dobór warunków ruchu. Z uwagi na dokładność i porównywalność wyników pomiarów, do badań i prób drogowych samochodu na ogół wybiera się: — prosty odcinek drogi, możliwie poziomy (maksymalne wzniesienie do 1,5%), o gładkiej nawierzchni betonowej w dobrym stanie; długość odcinka prób wynosi przeważnie około 2 km ; zwykle dodatkowo wymaga się dobrej widoczności oraz łatwości dojazdu i nawracania, przy czym wskazane jest, aby odcinek prób biegł przez las lub był obustronnie zadrzewiony, co ogranicza wpływ chwilowych porywów wiatru na wyniki pomiarów, — zadowalające warunki atmosferyczne; na badania i próby wybiera się dni pogodne (jezdnia powinna być zupełnie sucha) oraz w miarę możności bezwietrzne (maksymalna prędkość wiatru 2. . .3 m/sek). Odstępstwa od podanych wymagań ogólnych mają miejsce tylko w razie badań specjalnych, których celem są pomiary i próby w szczególnych warunkach ruchu — np. na mokrej lub oblodzonej nawierzchni, w terenie, na określonym rodzaju nawierzchni itp. W takich przypadkach w programie badań ustala się szczegółowe wymagania odnośnie szczególnych warunków ruchu. Przygotowanie pojazdu do badań i prób drogowych obejmuje zwykle następujące zabiegi: [patrz też: wyposażenie stajni, skup samochodów warszawa, wywóz gruzu warszawa ]

Wyznaczanie obciążenia kół jezdnych (osi)

Przód lub tył pojazdu waży sie na wadze podłogowej, po ustawieniu na jej pomoście jego przednich lub tylnych kół jezdnych. Zależnie od celu pomiarów pojazd powinien stać dokładnie w poziomie lub z ściśle określonym pochyleniem. Wyznaczanie środka ciężkości. Położenie środka ciężkości pojazdu określa się odległościami od osi obrotu kół jezdnych samochodu oraz od nawierzchni drogi. Odległości środka ciężkości samochodu od osi obrotu kół są bowiem odwrotnie proporcjonalne do obciążeń osi. W celu wyznaczenia środka waży się przód i tył samochodu stojącego w poziomie, czyli określa się oddzielnie obciążenie jego przedniej oraz tylnej osi. Do wyznaczenia położenia Srodka ciężkości nad nawierzchnią samochód ustawia się pochyło, unosząc tylną oś i w tym położeniu określa się obciążenie przednich kół. Szukaną odległość wyznacza się z zależności: c = r -4- Q • (12 — F)/G• h [mm], gdzie: — promień statyczny kola jezdnego [mm], A Q — przyrost obciążenia osi przedniej wskutek pochyłego ustawienia pojazdu [kG], G — ciężar pojazdu [kG[, I — rozstaw osi [mm] oraz Il — wysokość Przełożenie układu kierowniczego określa się stosunkiem kąta obrotu koła kierowniczego do kąta skrętu kół. Przednie koła ustawia się na łożyskowanych tarczach obrotowych zaopatrzonych w podziałowki kątowe. Na koło kierownicze zakłada sie przymiar z podziałówką kątową i obracając je o określone kąty, wyznacza się katy skręcania kół. Najmniejszy promień skrętu wyznacza się mierząc promień koła zataczanego przez środek śladu opony, maksymalnie skręconego do wewnątrz, przedniego koła zewnętrznego. Aby uzyskać wyraźny ślad bieżnika opony uprzednio nawierzchnie polewa się wodą lub posypuje piaskiem. [hasła pokrewne: Firma transportowa, skup samochodów warszawa, przegląd techniczny ]