Wyznaczanie obciążenia kół jezdnych (osi)

Przód lub tył pojazdu waży sie na wadze podłogowej, po ustawieniu na jej pomoście jego przednich lub tylnych kół jezdnych. Zależnie od celu pomiarów pojazd powinien stać dokładnie w poziomie lub z ściśle określonym pochyleniem. Wyznaczanie środka ciężkości. Położenie środka ciężkości pojazdu określa się odległościami od osi obrotu kół jezdnych samochodu oraz od nawierzchni drogi. Odległości środka ciężkości samochodu od osi obrotu kół są bowiem odwrotnie proporcjonalne do obciążeń osi. W celu wyznaczenia środka waży się przód i tył samochodu stojącego w poziomie, czyli określa się oddzielnie obciążenie jego przedniej oraz tylnej osi. Do wyznaczenia położenia Srodka ciężkości nad nawierzchnią samochód ustawia się pochyło, unosząc tylną oś i w tym położeniu określa się obciążenie przednich kół. Szukaną odległość wyznacza się z zależności: c = r -4- Q • (12 — F)/G• h [mm], gdzie: — promień statyczny kola jezdnego [mm], A Q — przyrost obciążenia osi przedniej wskutek pochyłego ustawienia pojazdu [kG], G — ciężar pojazdu [kG[, I — rozstaw osi [mm] oraz Il — wysokość Przełożenie układu kierowniczego określa się stosunkiem kąta obrotu koła kierowniczego do kąta skrętu kół. Przednie koła ustawia się na łożyskowanych tarczach obrotowych zaopatrzonych w podziałowki kątowe. Na koło kierownicze zakłada sie przymiar z podziałówką kątową i obracając je o określone kąty, wyznacza się katy skręcania kół. Najmniejszy promień skrętu wyznacza się mierząc promień koła zataczanego przez środek śladu opony, maksymalnie skręconego do wewnątrz, przedniego koła zewnętrznego. Aby uzyskać wyraźny ślad bieżnika opony uprzednio nawierzchnie polewa się wodą lub posypuje piaskiem. [hasła pokrewne: serwis Skoda, kruszywa drogowe, części zamienne makita, regeneracja reflektorów  ]

Metoda pomiaru zużycia

Metoda pomiaru zużycia za pomoca izotopów promieniotwórczych pozwala na prowadzenie badań w czasie pracy maszyny, porównywanie przebiegu zużycia w różnych warunkach pracy maszyny oraz umożliwia sporządzanie wykresu zużycia maszyny w funkcji czasu. Ze względu na cel, badania i próby techniczne samochodów oraz ich zespołów ogólnie podzielić można na: — kontrolne, wśród których rozróżnia się z kolei badania i próby okresowe, produkcyjne, weryfikacyjne oraz zdawczo-odbiorcze (np. przed naprawą lub po naprawie), — kwalifikacyjne, dzielące się z kolei na badania i próby prototypów, próbnych serii produkcyjnych oraz testowe (obcej produkcji), — naukowo-techniczne o charakterze poszukiwawczo-rozwojowym. Najbardziej wszechstronne są kwalifikacyjne badania i próby, wśród których rozróżnia się ogólnie — laboratoryjne oraz drogowe. Jako typowe badania i próby laboratoryjne samochodów wymienić można: wyznaczanie Ciężarów, wyznaczanie Środków ciężkości, wyznaczanie wymiarów geometrycznych, próby na hamowni podwoziowej oraz niektóre próby zawieszenia pojazdu, np. zrzucanie samochodu z Określonej wysokości, Badania drogowe obejmują wszelkiego rodzaju próby ruchowe, jak np. wyznaczanie przyspieszeń oraz opóźnień pojazdu, określanie zdolności pokonywania Wzniesień, proby na wstrząsy i drgania, określanie hałaśliwości pracy zespołów i inne. Próbne jazdy drogowe przeprowadza się w normalnych warunkach eksploatacyjnych lub w warunkach zaostrzonych, niekiedy na torach próbnych. Prócz badań kompletnego samochodu, wykonuje sie przeważnie oddzielne próby jego zespołów i ich najważniejszych części. Wyznaczanie ciężarów. Pojazd samochodowy lub samo podwozie waży się na wadze podłogowej o odpowiednim zakresie pomiarowym. Poszczególne ciężary charakterystyczne pojazdu wyznacza się zgodnie z wymaganiami norm lub specjalnych warunków technicznych. [przypisy: serwis Skoda, kruszywa drogowe, części zamienne makita, regeneracja reflektorów ]