Wyznaczanie oporu powietrza

Pojazdy rozpędza się do określonej prędkości i sprawdza się sile wskazywaną przez dynamometr. Powierzchnię czołową pojazdu badanego oblicza się planimetrując rysunek jego poprzecznego obrysu lub jego powierzchni czołowej. Współczynnik oporu powietrza oblicza się z zależności: cx 207 (Pp — Pt)/F • V, gdzie: Pp — siła uciągu (na haku) [kG], Pt — siła oporów toczenia [kGl, V — prędkość pojazdu [km/godz] oraz F — powierzchnia czołowa. Wyznaczanie skuteczności hamowania. Opóźnienie oraz drogę hamowania przeważnie mierzy się kilkakrotnie, od kilku różnych prędkości początkowych i przy kilku różnych naciskach na pedał hamulca. Pojazd rozpędza się, wyłącza się sprzęgło i w chwili, w której prędkość samochodu zmaleje do założonej początkowej szybkości jazdy, wciska się odpowiednio pedał hamulca. Wymagany stały nacisk na pedał hamulca wywiera sie przy użyciu dynamometru albo ogranicza się nacisk stopy kierowcy za pomocą ogranicznika nacisku. Podczas kolejnych prób mierzy sie długości drogi i okresy czasu hamowania, a niekiedy również i maksymalne opóźnienia (za pomocą przyspieszeniomierza). Najłatwiej i najdokładniej ocenia sie przebieg hamowania samochodu na podstawie wykresu chwilowych opóźnień, kreślonego samoczynnie przez opóźnieniomierz rejestrujący. Wyznaczanie uciągu. Siły uciągu na haku ciągnika lub innego pojazdu przystosowanego do ciągnięcia przyczepy określa sie zwykle na poszczególnych biegach — przez ciągnięcie badanym pojazdem przyczepy dynamometrycznej, będącej ciężkim pojazdem o dającym się regulować oporze uciągu (przez zwiększanie lub zmniejszanie sił hamowania, zawsze jednakowych na wszystkich kołach jezdnych przyczepy dynamometrycznej). Badany samochód obciąża sie coraz większym oporem uciągu, ograniczając w ten sposób jego predkość do szybkości jazdy odpowiadającej maksymalnemu momentowi obrotowemu silnika i określa się chwilową siłę uciągu (odczyt na dynamometrze). [hasła pokrewne: wynajem aut warszawa, nagrzewnice powietrza, prawo jazdy ]

Czołg CON QUEROR

Ciężki czołg CON QUEROR o zbliżonej charakterystyce do M-103, uzbrojony w działo 120 mm oraz karabin maszynowy kalibru 7,62 mm. Odznacza się małą średnicą kół bieżnych. Silnik o mocy 810 KM. Ciężar bojowy około 65 ton. Szerokość czołgu blisko 4 m. Trał przeciwminowy, ciężki, typu czołgowego, mocowany z przodu czołgu, służy do wywoływania wybuchu miny wskutek nacisku zespołu tarcz stalowych na podłoże. W razie potrzeby trał może być Odczepiony automatycznie z wnętrza czołgu. Trał taki zapewnia wybuch. Ciężki czołg JS III (46 ton, działo 122 mm). Działo pancerne M-19 budowane jest na podwoziu czołgu M-24. Służy ono do osłony przeciwlotniczej oddziałów piechoty, artylerii, stanowisk dowodzenia i in. oraz może być użyte do strzelania na wprost do celów naziemnych np. do czołgów. Ciężar bojowy 16,8 ton. Uzbrojenie: dwa sprzężone działka 40 mm, przeciwlotnicze, donośność 3600 m, szybkostrzelność 60. . .120 strzałów na minutę, ostrzał pionowy 60. . .900, poziomy 3600, długość przewodu lufy 2250 mm, ciężar pocisku 0,89 kG. Grubość pancerza kadłuba: przód, boki i osłona 13 mm, tył 10 mm. Wymiary: długość (bez działek) 520 Cm, Szerokość 2g4 cm, prześwit poprzeczny 45 cm. Moc jednostkowa 13,2 KM/tona. Silnik o mocy 220 KM. Szybko” maksymalna 56 km/godz; zdolność Silnik pokonywania wzniesień do 300 oraz Skrzynka przekraczania rowów o szerokości do 1,95 m i ścian pionowych o wysokości do 0,9 m. Głębokość brodzenia 1,0 m. Załoga 6 ludzi. 89-36. Działo pancerne M-19 Samobieżne działo przeciwlotnicze DU STER (rys. 80-37) współpracuje ze specjalną stacją T 50 umożliwiającą zwiększenie skuteczności ognia, szczególnie w walce z szybkimi, nisko lecącymi celami powietrznymi. Uzbrojenie stanowią dwa sprzężone szybkostrzelne działka 40 mm. [patrz też: serwis jeep warszawa, nagrzewnice powietrza, mycie podjazdów ]