Ciągle unowocześniany Fiat Punto

Polacy mają szczególny sentyment do marki Fiat. Przez lata byliśmy znani z produkcji kilku modeli. Historia polskiej motoryzacji bez fabryk Fiata nie byłaby pełna. Różne rodzaje Fiatów stanowiły ikonę polskich dróg począwszy od lat 60-tych. Nic, więc dziwnego, że po zakończeniu produkcji Fiata 126 i 125, Polacy pokochali wszelkie włoskie odmiany Fiata, między innymi Fiata Punto. Omawiany model pojawił się w 1993 roku, a więc 20 lat temu i zmienił obraz koncernu. Samochód od razu przypadł do gustu europejskim kierowcom. Spodobał się zwłaszcza osobom, które nie lubiły dużych samochodów, ze względu na problemy z parkowaniem na zatłoczonych ulicach. Punto okazało się idealne na miejskie ulice – nie potrzebowało dużo miejsca i paliło niewiele, zaledwie 6,8 litra na 100kilometrów. Pod koniec 1999 roku pojawiło się Punto drugiej generacji, które uzyskało bardziej dynamiczny wygląd.. W trakcie zderzenia czołowego kabina zachowała stabilność, a drzwi otwierały się bez problemu, co jest wielką zaletą, gdyż umożliwia szybsze ratowanie rannych. Przyjemność z jazdy psuły jedynie p uciążliwe trzaski w kolumnie kierownicy oraz nierówno pracujące i skrzypiące wycieraczki. Usterka wycieraczek to zapewne błąd seryjny. Zawieszenie jest dopracowane w taki sposób, aby zapewnić pasażerom wysoki, komfort, nawet w przypadku przejazdu dziurawych nawierzchniach. W trakcie pokonywania ostrych zakrętów można zauważyć tendencję do nadmiernego wychylania się, co na szczęście nie powoduje to trudnych do ogarnięcia reakcji samochodu. Niestety problemem jest mało wydajne ogrzewanie i nawiew. W kabinie słychać głośne szumy toczenia. Kierowców denerwują niedokładne wskazania poziomu paliwa oraz nadmierne wychylenia karoserii w zakrętach. Ogólnie, pomimo tego, że Punto ma już swoje lata, to jest to auto, z którego kupna kierowca powinien być zadowolony. Ceny nie należą do najwyższych, więc jest to doskonały wybór dla rodziny, studentów i seniorów. To samochód w zasadzie dla każdego. Na koniec warto zaznaczyć, że w 2003 roku pojawiły się nowe silniki: – 1.3 JTD o mocy 70 KM oraz 1.9 JTD o mocy 100 KM., co świadczy o unowocześnianiu samochodu i dopasowywaniu go do potrzeb użytkowników. Auto może służyć kierowcom jeszcze przez kilka lat bez obaw o dostępność części zamiennych. [patrz też: garaże blaszane, Blog motoryzacyjny, hak holowniczy ]

Prehistoryczny Francuz

Polacy chętnie kupują starsze samochody, nawet mające powyżej 10 lat. Wykazujemy szczególną słabość do klasycznych modeli i niezbyt chętnie patrzymy na ich następców. Peugeoty 306 i 307 zyskały miano samochodów wręcz prehistorycznych. Peugeot 306 ma już 17 lat, a ciągle jest poszukiwany i chętnie kupowany. Polacy nie obawiają się, że tak stare samochody mogą stanowić zagrożenie na drodze. Uważają, że o auto wystarczy dbać i wymieniać zużyte części, aby cieszyć się nim przez wiele lat. Klienci uważają, że dopóki produkowane są części, to samochód nadaje się do użytku. Wspomniane wyżej modele swoją popularność zawdzięcza ponadczasowej stylistyce nadwozia, która z powodzeniem konkuruje z współczesną stylistyką.  Wnętrze Peugeota jest miłe dla oka, komfortowe i funkcjonalne. Kierowcy od lat doceniają wygodne, dobrze wyprofilowane i nisko osadzone fotele, dzięki czemu nie skarżą się na dolegliwości bólowe kręgosłupa, nawet po długiej jeździe. We wnętrzu znajdziemy kilka praktycznych i pojemnych schowków, w których można schować kilka najpotrzebniejszych drobiazgów. Minusem tych aut są hałaśliwe jednostki napędowe, które zakłócają ciszę w kabinie oraz niewielka ilość miejsca na tylnej kanapie. Zawieszenie tego auta jest wręcz stworzone do szybkiej jazdy. Samochód bez większych problemów pokonuje zakręty, górskie drogi i doskonale amortyzuje dziury na jezdni. Problemem są słabe tarcze hamulcowe, które zużywają się nierównomiernie. Objawia się to uciążliwym odgłosem tarcia oraz nieprzyjemnym “biciem na kierownicy”. Dzięki charakterystycznym odgłosom kierowca wie, że coś jest nie tak z tarczami i że musi udać się do warsztatu w celu ich wymiany. W trakcie wypadku auto nie zapewnia dobrego zabezpieczenia klatki piersiowej kierowcy i pasażera.   Sztywne elementy pod deską rozdzielczą spowodowały obrażenia stóp kierowcy. W trakcie zderzenia bocznego kierujący może uderzyć w drzwi, co skończy się bolesnym stłuczeniem miednicy i bioder. Użytkownicy tego samochodu polecają wersję z silnikiem o pojemności 1,6 l i mocy 88 KM, który potrafi rozpędzić Peugeota w 12,1 sekundy do setki. Wysokoobrotowy silnik w trakcie wyprzedzania wymaga od kierowcy, aby zmienił biegi. Niestety, auto mimo, ze jest nieduże sporo pali, bo aż 8,8 litra na setkę. Najczęstsze awarie to: nadmiernie korodujący układ wydechowy oraz częste psucie się alternatora. [patrz też: garaże blaszane, Blog motoryzacyjny, hak holowniczy ]