Zespół napędowy napiera na rurę płaszczową 16, która pogrąża się w otworze wierconym przez głowicę roboczą. Urobek, odspojony przez świder spiralny i noże podcinające głowicy, jest przemieszczany przenośnikiem ślimakowym na zewnątrz otworu. Aby zmniejszyć opory skrawania gruntu podczas wiercenia, do strefy wiercenia doprowadza się wodę, która jest tłoczona pompą przez konstrukcję rurową śruby pociągowej, wału ślimacznicy i wału przenośnika ślimakowego; woda otworami wydostaje się w strefę odwiertu. Zamiast silnika spalinowego może być również użyty silnik elektryczny, który wymaga jednak zasilania z zespołu prądotwórczego. Do wykonywania poziomych, ukośnych i pionowych przebić oraz do wbijania rur stalowych stosuje się na PKP samobieżne pneumatyczne urządzenia udarowe typu KRET 100PI. Przebijak gruntu typu KRET 100Pl składa się z kadłuba zakończonego dziobem, tulei cylindrycznej z amortyzatorem, bi jaka, zaworu, złącza i końcówki wyciągowej ze stalową liną asekuracyjną długości 20 m i średnicy 13 mm. Grunt jest przebijany pod wpływem uderzeń bijaka o dłuto, umieszczone w dziobie kadłuba. Reakcja odrzutu bijaka o zwrocie przeciwnym do kierunku przebijania jest równoważona siłą tarcia obudowy przebijaka o grunt. Przebijak przesuwa się więc do przodu, zagęszczając grunt wokół siebie. Bijak w ruch postępowo—zwrotny jest wprowadzany sprężonym powietrzem, działającym na jego czołowe powierzchnie od strony komory A lub B. W ciągu 1 minuty wykonuje on około 480 uderzeń w kowadło dłuta. Do komory A powietrze dopływa z zaworu rurką, natomiast do komory B z cylindra rozrusznika zaworu. Przebijak i zawór są wyposażone w gumowe wkładki — amortyzatory do tłumienia uderzeń. Przebijak jest zasilany sprężonym powietrzem o ciśnieniu MN/m2 (6 at) ze sprężarki o nominalnej wydajności 2 m3/min.[więcej w: Skoki tandemowe, przekładnie zębate, gabloty informacyjne ]

Comments are closed